زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

جلس (مفردات‌نهج‌البلاغه)






جلس (به فتح جیم) یا جُلُوس یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای نشستن و نشستن با کسی و چیزی، می‌باشد که حضرت علی (علیه‌السلام) در توصیف رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) و قرآن کریم، از این واژه استفاده نموده است.


۱ - مفهوم‌شناسی



جلس (به فتح جیم) یا جُلُوس یا مُجالسه به معنای نشستن و نشستن با کسی و چیزی، آمده است. این واژه اعم از قعود است.
واژه «مُجالسه» نیز به معنای نشستن با کسی و چیزی می‌باشد. چنان‌که گفته می‌شود: «جالسه: جلس معه.»
واژه «جِلسه» (به کسر جیم) برای هیئت است.
واژه «مجلس» نیز اسم مکان به معنای محلّ نشستن است.

۲ - کاربردها



امام (صلوات‌الله‌علیه) در وصف رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) فرموده است: «و لقد کان صلّی اللّه علیه و آله یاکل علی الارض و یجلس جلسة العبد و یخصف بیده نعله؛ رسول الله (صلی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم) بر روی زمین غذا می‌خورد و چون بندگان در هیئت بردگان می‌نشست.»
امام (علیه‌السلام) همچنین در وصف قرآن مجید فرموده است: «ما جالس هذا القرآن احد الّا قام عنه بزیادة او نقصان زیادة فی هدی او نقصان من عمی.»

۳ - تعداد کاربرد


این واژه پانزده بار در «نهج البلاغه» آمده است.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ جمعی از نویسندگان، المعجم الوسیط، ج۱فص۱۳۰.    
۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۲۸، خطبه۱۶۰.    
۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۵۲، خطبه۱۷۶.    
۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۹، خطبه۱۷.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۳۹، نامه۵۳.    


۵ - منبع



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «جلس»، ص۲۲۵.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.