زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

استصحاب حال نص





استصحاب حال نص به استصحاب حکمِ ثابت شده به نصّ شرعی اطلاق می‌شود.


۱ - تعریف



استصحاب حال نص، مقابل استصحاب حال عقل می‌باشد و آن، استصحاب حکمی است که بعد از آمدن شریعت ، از جانب شارع بیان شده، و پس از مدتی در بقای آن شک شده است؛ به بیان دیگر، استصحاب حال نص عبارت است از استصحاب احکامی که به وسیله کتاب و یا سنت ثابت شده است، مانند: استصحاب وجوب نماز جمعه در عصر غیبت و استصحاب حرمت عصاره انگور بعد از جوشش و قبل از تبخیر دو سوم آن.
[۲] کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۱۵۱.
[۳] زنجانی، میرزاباقر، تحریر الاصول، ص۱۷.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۳۶۶.    
۲. ↑ کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۱۵۱.
۳. ↑ زنجانی، میرزاباقر، تحریر الاصول، ص۱۷.
۴. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۳، ص۱۱۶.    
۵. ↑ فاضل تونی، عبدالله بن محمد، الوافیة فی اصول الفقه، ص۲۰۰.    


۳ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۶۵، برگرفته از مقاله «استصحاب حال نص».    


رده‌های این صفحه : استصحاب




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.