زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

ابومحمد علی بن عبدالله عباسی





ابومحمد علی بن عبدالله عباسی، از بزرگان تابعین بود که هشام بن عبدالملک او را زندانی کرد و سرانجام به سال ۱۱۸ ق درگذشت.


۱ - معرفی اجمالی



ابومحمد، علی بن عبدالله بن عباس بن عبدالمطّلب، نیایِ خلفای عباسی و مادرش «زرعه» دختر مسرّح بن معدیکرب کندی، از بزرگان تابعین بود و به عبادت و نماز علاقه بسیاری داشت و بدان می‌پرداخت تا جایی که به او لقب «سجّاد» دادند. ابومحمد پرهیبت و جلیل‌القدر بود. نزد ولید بن عبدالملک رفت و به او گفت که خلافت به فرزندانش خواهد رسید. ولید دستور داد تا او را تازیانه بزنند و به او اهانت کرد. هشام بن عبدالملک او را در بلقاء زندانی کرد و سرانجام به سال ۱۱۸ ق در ۷۸ سالگی در زندان درگذشت.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن سعد بغدادی، محمد بن سعد، طبقات الکبری، ج۵، ص۲۳۹.    
۲. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۱۱، ص۶۴۳.    
۳. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۷۴.    
۴. ↑ ابن عماد، عبدالحی بن احمد، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج۲، ص۷۱.    


۳ - منبع



عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۳۱۰.





آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.