زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابوحسین حسن بن قحطبه طائی





ابوحسین حسن بن قحطبه طائی، از شخصیت‌های نظامی قرن دوم قمری و برادر حمید بن قحطبه بود. او از فرماندهان و حاکمان عباسی در ارمنستان بود که به جنگ با رومیان پرداخت و آشوب‌های خوارج در ارمنستان را سرکوب کرد. وی سرانجام به سال ۱۸۱ ق درگذشت.


۱ - معرفی اجمالی



ابوحسین، حسن بن قحطبة بن شبیب بن خالد بن معدان طائی، از فرماندهان شجاع در آغاز عصر عباسیان بود. منصور در سال ۱۳۶ ق او را برای کمک به ابومسلم خراسانی، در جنگ با عبدالله بن علی عباسی (عموی منصور) ـ که علیه او شوریده بود ـ به حکومت ارمنستان نشاند. وی با رومیان به جنگ پرداخت و به عمق سرزمین آنها نفوذ کرد. رومیان او را به دلیل رعب و وحشتی که در دل آنها به وجود آورده بود، «اژدها» می‌خواندند. هم چنین با خوارج در ارمنستان به جنگ پرداخت و در سال ۱۳۸ ق بر آنان پیروز شد.
در سال ۱۵۸ ق به خاطر بیرون راندن خزرها ـ که ارمنستان را مورد هجوم قرار داده، در آن جا فساد زیادی به راه‌انداختند و تعداد زیادی از مسلمانان را به قتل رساندند ـ حکومتش بر ارمنستان تجدید شد. وی هم چنین شورش ارامنه را که به رهبری یکی از پیشوایان‌شان برپا شده بود سرکوب کرد.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۲، ص۲۱۱.    
۲. ↑ ابن اثیر جزری، ابوالحسن علی بن ابی‌الکرم، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۴۶۵.    
۳. ↑ بلاذری، احمد بن یحیی، فتوح البلدان، ج۱، ص۲۰۰.    
۴. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۴۱۵.    
۵. ↑ یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۴۳.    
۶. ↑ یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۴۵.    


۳ - منبع



عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۴۱۵.





آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.