روانشناسی محیط
روانشناسی محیط از ابتدای دهه ۶۰ قرن بیستم به وجود آمد. ابتدا در سالهای ۱۹۶۰–۱۹۷۰ اولین کار روانشناسی محیط این بود که آثار محیط فیزیکی و اجتماعی بر افراد را بفهمد، اما از دهه ۱۹۸۰ به بعد به بررسی نقش افراد بر محیط هم میپردازد. از جمله سر فصلهای این شاخه از روانشناسی قلمرو رفتار، تراکم و ازدحام، استرسزاهای محیطی است. این رشته از روانشناسی شاخهای میانرشتهای است که با معماری، معماری منظر و طراحی شهری رابطهای نزدیک دارد.
از پژوهشگران و استادان بنام این رشته در ایران استاد فقید پروفسور رضا سیروس صبری بودند. مقالات و پژوهشهای ایشان منبع مهمی برای پژوهشگران ایرانی در این رشته به شمار میرود.
منابع
- ↑ http://ammi.ir/اخبار-و-مقالات/مقالات-معماری-و-شهرسازی/تأملی-در-هنر-محیطی/
بدار، لوک و ژوره دزیل و لوک لامارش. ۱۳۸۱. روانشناسی اجتماعی. ترجمه دکتر حمزه گنجی