تغیر مسیر یافته از - آلاء
زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

آلاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)






آلاء یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای نعمت‌ها، که در بیان حضرت علی (علیه‌السلام) در مورد حمد و سپاس از وجود نعمت‌های الهی آمده است.


۱ - مفهوم‌شناسی



آلاء به معنای نعمت‌ها می‌باشد. مفرد آن الی (بر وزن جسر و فرس و عنب) آید. این واژه در قرآن مجید و نهج البلاغه پیوسته به صورت جمع آمده است: «نحمده علی آلائه کما نحمده علی بلائه.»
این کلمه مجموعا پنج بار در «نهج البلاغه» آمده است.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۶۹، خطبه۱۱۴.    
۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۲۱، خطبه۱۵۷.    
۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۸۳، خطبه۱۹۱.    
۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۷۸، خطبه۱۸۸.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۴۲، خطبه۲۲۲.    


۳ - منبع


• قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «آلاء»، ص۷۳.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.