زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

گنج (قرآن)





گنج، زر و گوهرى باشد كه در زير زمين دفن كنند، دفينه؛ به عربى كنز است .


۱ - معنای قرآنی کنز



کنز به مالى گفته مى شود كه جمع و ذخيره شود و نيز به چيزى اطلاق مى شود كه مال به وسيله آن حفظ مى شود
[۱] لغت نامه ج ۱۱، ص ۱۷۰۱۷، «گنج»
[۲] ؛ ترتيب العين، ج ۳، ص ۵۹۸، «كنز».
و در اصل مالى بوده است كه براى مواقع نياز دفن مي كرده اند و بعدها توسعه پيدا كرده و به هر مالى كه انسان آن را حفظ كند و نگهدارى نمايد گفته مى شود و اگر مالى زكاتش پرداخت نشود گنج گويند، هر چند ظاهر و آشكار باشد

۲ - عناوین مرتبط



•احکام گنج (قرآن) • اخراج گنج (قرآن)• ارزش گنج (قرآن) • استفاده از گنج (قرآن)
•درخواست گنج (قرآن) • زوال گنج (قرآن) • عذاب گنج اندوزان (قرآن) • مصادیق گنج اندوزان (قرآن)
• گنج اندوزی احبار (قرآن) • گنج اندوزی امتهای پیشین (قرآن)• گنج اندوزی اهل کتاب (قرآن)
• گنج اندوزی راهبان (قرآن) • گنج اندوزی فرعونیان (قرآن) • گنج اندوزی قارون (قرآن) • گنج اندوزی مانعان زکات (قرآن)
• گنج اندوزی (قرآن)• آثار گنج اندوزی (قرآن) • گنج‌های بنی اسرائیل (قرآن) • گنج یتیمان (قرآن)

۳ - پانویس


 
۱. ↑ لغت نامه ج ۱۱، ص ۱۷۰۱۷، «گنج»
۲. ↑ ؛ ترتيب العين، ج ۳، ص ۵۹۸، «كنز».
۳. ↑ مجمع البحرین،طریحی، فخرالدین، ج۴،ص ۷۵.    


۴ - منبع



فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «گنج».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.