زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

نابغه جعدی





ابولیلی قیس بن عبداللّه جعدی (زنده در نیمه دوم قرن اول هجری)، مشهور به نابغه جعدی، از شاعران به‌نام عصر جاهلیت و اسلام که قبل از اسلام نیز به وحدانیت خدا معتقد بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابولیلی قیس بن عبداللّه بن عامر بن ربیعه بن جعده نابغه جعدی، که به نابغه جعدی شهرت دارد و به گفته اکثر رجال‌نویسان، نام او قیس بوده است. او از قبیله بنی جعدة بن کعب و از شاعران به‌نام عصر جاهلیت و اسلام بود. پیش از اسلام نیز به وحدانیت خدا معتقد بود و از شراب‌خواری، قماربازی و برخی دیگر از منکرات پرهیز داشت. پس از بعثت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به دین اسلام گروید و در مدح آن حضرت و مکتب او شعر سرود. اشعار او موجب تحسین و دعای رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در حق او گردید و تا پایان عمرش از برکت آن بهره‌مند و از سلامت دندان برخوردار بود.

۲ - ارتباط با حکام و خلفا



نابغه جعدی که در زمان خلیفه دوم به دور از جریانات سیاسی و دستگاه خلافت نبود، در عهد عثمان (خلافت ۲۳- ۳۵ق) از عرصه سیاست فاصله گرفت و با خلیفه سوم وداع کرد و به قبیله خود پیوست، اما در عصر خلافت علی بن ابی طالب (علیه‌السّلام) (۳۵-۴۱ق) نزد آن حضرت آمد و در جنگ صفین ملازم او گردید. پس از بازگشت از صفین، در کوفه سکنی گزید. وی در دوران معاویه (حکومت ۴۱ - ۶۰ق) مورد خشم و بی مهری قرار گرفت و اهل و اموال او به دستور خلیفه و توسط مروان (حکومت ۶۴-۶۵ق) توقیف شد، لیکن وقتی معاویه با اشعار نابغه در حضور عبداللّه بن عامر و مروان مورد نکوهش قرار گرفت، از ترس اینکه این جریان موضوع روایت راویان عرب گردد، دستور آزادی و بازپس دادن آنها را صادر کرد.

۳ - وفات



اما به فرمان معاویه، اصفهان تبعیدگاه او گردید و سرانجام نابغه پس از عمری طولانی در اصفهان درگذشت و به آغوش خاک رفت. تاریخ وفاتش روشن نیست، اما تا زمان خلافت عبدالله بن زبیر (۶۳-۷۳ق) زنده بوده و با لیلی اخیلیه (م ۸۰ق) معاصر بوده و با او مشاعره داشته است. دیوان شعر اثر برجای مانده از اوست.
[۷] ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۸۲.
[۲۲] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه، ج۱۲، ص۴۸۰.
[۲۳] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه، ج۱۲، ص۱۹.


۴ - پانویس


 
۱. ↑ ابن قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، الشعر و الشعراء، ج۱، ص۲۸۰.    
۲. ↑ جمحی، محمد بن سلام، طبقات الشعراء، ص۱۲۳.    
۳. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۵، ص۱۰.    
۴. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۲۰۷.    
۵. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۵، ص۲۴-۲۵.    
۶. ↑ مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب، ج۶، ص۸۶.    
۷. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۸۲.
۸. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۲۳۷.    
۹. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱.    
۱۰. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۷۵.    
۱۱. ↑ ابن حزم، علی بن احمد، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۹.    
۱۲. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۶، ص۱۸۵.    
۱۳. ↑ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۶۲.    
۱۴. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۰.    
۱۵. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۵۰.    
۱۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۵، ص۲۵۸.    
۱۷. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه، ج۶، ص۲۱۸.    
۱۸. ↑ ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبدالله، ذکر اخبار اصبهان، ج۱، ص۷۳.    
۱۹. ↑ ابن عبد ربه‌ اندلسی، احمد بن محمد، العقد الفرید، ج۱، ص۸۷.    
۲۰. ↑ بکری‌ اندلسی، عبدالله بن عبدالعزیز، سمط اللآلی، ج۱، ص۲۴۷.    
۲۱. ↑ بغدادی، عبدالقادر بن عمر، خزانة الادب، ج۳، ص۱۶۷.    
۲۲. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه، ج۱۲، ص۴۸۰.
۲۳. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه، ج۱۲، ص۱۹.


۵ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۲۹، برگرفته از مقاله «قیس نابغه».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.