زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

منقول لغوی





منقول لغوی، لفظ نقل داده شده به معنای دیگر توسط اهل لغت می باشد.


۱ - تعریف



منقول لغوی، از اقسام منقول (به لحاظ ناقل ) بوده و به لفظی گفته می‌شود که از معنای اصلی خود، به وسیله اهل لغت نقل داه شده و در معنای دیگری استعمال می‌شود، مانند: لفظ « دابه » که اهل لغت آن را از معنای اوّلی آن جنبنده نقل داده و در معنای « چارپایان » استعمال می‌نماید.
[۲] رشتی، حبیب الله بن محمد علی، بدایع الافکار، ص۵۴.
[۳] زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۱، ص۱۹۴.
[۴] فخر رازی، محمد بن عمر، المحصول فی علم اصول الفقه، ج۱، ص۲۲۸.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ صاحب معالم، حسن بن زین الدین، معالم الدین و ملاذ المجتهدین، ص (۳۵-۳۴).    
۲. ↑ رشتی، حبیب الله بن محمد علی، بدایع الافکار، ص۵۴.
۳. ↑ زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج۱، ص۱۹۴.
۴. ↑ فخر رازی، محمد بن عمر، المحصول فی علم اصول الفقه، ج۱، ص۲۲۸.
۵. ↑ علامه حلی، حسن بن یوسف، مبادی الوصول الی علم الاصول، ص۶۲.    


۳ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «منقول لغوی».

رده‌های این صفحه : لفظ منقول




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.