زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

مفسران صحابه





مفسران صحابه به صحابه دارای آرای تفسیری اطلاق می‌شود.


۱ - تعریف



«مفسران صحابه» به کسانی می‌گویند که باواسطه یا بی واسطه از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم مطلب می‌شنیدند و در ضمن، مشاهدات خود از اسباب نزول و هم چنین نظر خود درباره تفسیر قرآن را برای دیگران نقل می‌کردند.

۲ - مشهورترین مفسرین صحابه



مشهورترین آن‌ها عبارتند از: خلفای اربعه؛ ابن مسعود ؛ ابن عباس ؛ ابی بن کعب ؛ زید بن ثابت ؛ ابوموسی اشعری ؛ عبدالله بن زبیر .
البته افراد دیگری نیز در زمینه تفسیر سخن گفته‌اند که شهرت آنان و همچنین روایاتی که از آنان در این باره نقل شده، از ده نفر فوق کمتر است؛ مانند: انس بن مالک ، ابوهریره ، عبدالله بن عمر ، جابر بن عبدالله و عایشه .

۳ - بررسی صحابه از نظر فهم قرآن



بدیهی است که صحابه از نظر فهم قرآن و تعداد روایات منقول، برابر نیستند. ذهبی در این باره می‌گوید: روایات تفسیری علی بن ابی طالب علیه‌السّلام از خلفای اربعه بیشتر است. و همچنین روایات تفسیری ابن عباس، ابن مسعود و ابی بن کعب به دلیل نیاز مردم، توانایی آنان و خصوصیات دیگر، فراوان است.

۳.۱ - خصوصیات ویژه صحابی مذکور


سپس ذهبی خصوصیات ویژه امام علی علیه‌السّلام و این چهار صحابی بزرگ را در موارد ذیل می‌داند:
۱. وسعت آگاهی در لغت عرب؛
۲. احاطه بر اسالیب زبان عرب؛
۳. بهره مندی از اجتهاد شخصی؛
۴. همدمی و هم کلامی فراوان با رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم؛
۵. آشنایی با حوادث هنگام نزول آیات .
البته مؤلف کتاب، ابن عباس را از برخی ویژگی‌ها استثنا می‌کند؛ زیرا ایشان در زمان رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم جوان بود.

۴ - تعریف صحابی از منظر برخی از علما



ذهبی در بررسی شرح حال مفسران صحابه به چهار نفر پرداخته و از بیان شان تفسیری ابوبکر ، عمر، عثمان ، زید بن ثابت، ابوموسی اشعری و ابن زبیر اجتناب کرده است. شایان ذکر است که برخی از علما در پی تعریفی خاص از صحابه هستند و می‌گویند صحابی کسی است که با پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم در یک زمان و مکان زندگی کرده، با تعلیمات او نیز هماهنگ بوده، از بوته آزمایش موفق به در آمده و تا هنگام مرگ بر عقیده خود استوار مانده باشد؛ مانند: سلمان و اباذر . بنابراین تعریف، اسامی مفسران صحابه تغییر خواهد کرد (به کتاب تفسیر و مفسران استاد معرفت مراجعه شود).
[۱] ذهبی، محمد حسین، التفسیر و المفسرون، ج۱، ص ۶۷-۶۹.
[۲] کمالی دزفولی، علی، تاریخ تفسیر، ص ۲۶-۳۰.
[۳] اسماعیلی قوچانی، علی اکبر، پژوهشی درسیر تطور تفسیر و روشهای تفسیری، ص۳۸.
[۵] جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیر قرآن کریم، ص۱۷۹.
[۶] جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیر قرآن کریم، ص ۵۹-۸۳.
[۷] جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیرقرآن کریم، ص۴۷.


۵ - عناوین مرتبط



تفسیر صحابه .

۶ - پانویس


 
۱. ↑ ذهبی، محمد حسین، التفسیر و المفسرون، ج۱، ص ۶۷-۶۹.
۲. ↑ کمالی دزفولی، علی، تاریخ تفسیر، ص ۲۶-۳۰.
۳. ↑ اسماعیلی قوچانی، علی اکبر، پژوهشی درسیر تطور تفسیر و روشهای تفسیری، ص۳۸.
۴. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۴، ص۲۳۳.    
۵. ↑ جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیر قرآن کریم، ص۱۷۹.
۶. ↑ جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیر قرآن کریم، ص ۵۹-۸۳.
۷. ↑ جلالیان، حبیب الله، تاریخ تفسیرقرآن کریم، ص۴۷.


۷ - منبع



فرهنگ‌نامه علوم قرآن، برگرفته از مقاله «مفسران صحابه».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.