زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

محمد بن سلیمان دیلمی





محمد بن سلیمان بن عبدالله دیلمی، از راویان غالی قرن دوم و سوم هجری قمری بود که وی را از اصحاب و یاران امام کاظم و امام رضا (علیهماالسلام) شمرده‌اند که از امام رضا و امام جواد (علیهماالسلام) روایت نقل کرده است.


۱ - معرفی اجمالی



محمد بن سلیمان بن عبدالله دیلمی بصری، از اصحاب و یاران امام کاظم و امام رضا (علیهماالسلام) بود. شخص دیگری بدین نام در ضمن صحابی امام صادق (علیه‌السّلام) ذکر شده که برخی هر دو را یکی می‌دانند و دلیل آن را روایت او از امام صادق (علیه‌السّلام) ذکر کرده‌اند. او همچنین از امام رضا و امام جواد (علیهماالسلام) و کسانی مانند عبیدالله مدائنی، علی بن ابراهیم‌ هاشمی، علی بن ابی حمزه،‌ هارون بن جهم و پدرش سلیمان روایت نمود. روایت‌گرانی همچون ابراهیم بن اسحاق احمر، ابراهیم بن‌ هاشم، سهل بن زیاد، عباد بن سلیمان و محمد بن زید رزامی از او روایت کرده‌اند. برخی نیز او را با ابوعبدالله محمد بن سلیمان بن زکریا دیلمی یک نفر دانسته‌اند.

۲ - شخصیت روایی



نجاشی وی را به طور جدی در نقل روایت ضعیف دانسته و هیچ یک از منقولات او را قابل اعتماد نمی‌داند و در جای دیگر او را فردی غالی و کذّاب توصیف نموده و می‌گوید: به روایاتی که او به تنهایی نقل کرده، عمل نمی‌شود.
[۱۰] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۴۱۲.
صاحب مستدرکات علت نسبت غلو را به وی، نقل روایاتی دانسته که برخی از قدمای اصحاب و به دنبال آن، بعض متاخرین تحمل آن را نداشته و از این‌رو، وی را به غلو متهم کرده‌اند، چنان‌که درباره محمد بن سنان، مفضل و جابر جعفی چنین کرده‌اند.

۳ - تالیف کتاب



دیلمی دارای اثری بوده که دیگران از آن با عنوان کتاب الحدیث یاد کرده‌اند و این اثر را ابراهیم بن اسحاق نهاوندی و احمد بن ابی عبدالله برقی روایت کرده‌اند.

۴ - پانویس


 
۱. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۹۰.    
۲. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۵۹.    
۳. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۸۶.    
۴. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۹۷.    
۵. ↑ خوئی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۷، ص۱۳۷.    
۶. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۳، ص۲۲۱.    
۷. ↑ خوئی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۷، ص۱۳۸.    
۸. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۲۹۷.    
۹. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۶۵.    
۱۰. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۴۱۲.
۱۱. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۷، ص۱۱۶.    
۱۲. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۶۵.    
۱۳. ↑ نمازی شاهرودی، علی، الذریعه، ج۶، ص۳۶۲.    
۱۴. ↑ شیخ طوسی، الفهرست، ص۱۳۱.    
۱۵. ↑ حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۲۷۲.    
۱۶. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۲، ص۱۲۰.    
۱۷. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۴۰۲.    
۱۸. ↑ ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۹۵.    
۱۹. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۴۸.    
۲۰. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۵۳.    
۲۱. ↑ قهپایی، عنایت‌الله، مجمع الرجال، ج۵، ص۲۱۹-۲۲۰.    
۲۲. ↑ حسینی تفرشی، سید مصطفی، نقد الرجال، ج۴، ص۲۲۰.    


۵ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۹۵، برگرفته از مقاله «محمد دیلمی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.