زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

فضل بن سهل (دائرة‌المعارف‌مؤلفان‌اسلامی)





ابوالعباس فضل بن سهل سرخسی (۱۵۴-۲۰۲ق)، وزیر مامون عباسی که از ذوق شعری، هوش، زیرکی، بلاغت و فصاحت خاصی برخوردار بود و در ستاره‌شناسی نیز مهارت داشت. سرانجام مامون از ترس به خطر افتادن حکومت و خلافت‌اش دستور قتل وی را داد.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالعباس فضل بن سهل بن عبدالله سرخسی، مشهور به ذوالریاستین، در سال ۱۵۴ق در سرخس متولد شد، اما بر اساس گزارش طبری که می‌گوید: عمر وی به هنگام مرگ شصت سال بود، ولادت وی باید در سال ۱۴۲ق رخ داده باشد.
وی از اشراف زادگان ایرانی بود و پدرش سهل در زمان‌ هارون الرشید (خلافت ۱۷۰-۱۹۳ق) اسلام آورد و به دستگاه یحیی بن خالد برمکی پیوست و پسرانش فضل و حسن نیز به خدمت جعفر بن یحیی درآمدند و در نهایت، فضل به واسطه جعفر برمکی از خواص مامون (خلافت ۱۹۸-۲۱۸ق) گردید. به گفته خطیب بغدادی، زمانی که فضل بن سهل تصمیم به اسلام آوردن گرفت، کراهت داشت از اینکه به دست‌ هارون و مامون مسلمان شود، از این‌رو در روز جمعه‌ای به تنهایی به مسجد جامع رفت، غسل کرد و لباس مسلمانی پوشید، ولی بنابر روایتی که ذهبی آورده، در سال ۱۹۰ق به دست مامون اسلام آورد و از شیعیان بود.

۲ - شخصیت



شیخ طوسی او را در زمره اصحاب امام رضا (علیه‌السّلام) برشمرده است. وی دارای حدیث مسندی نیز می‌باشد که آن را از یحیی بن خالد برمکی نقل، و طاهر بن حسین از او روایت کرده است. وی که از ذوق شاعری، هوش، زیرکی، بلاغت و فصاحت خاصی برخوردار بود و در ستاره‌شناسی نیز مهارت داشت.

۳ - وزارت و فرماندهی



فضل به وزارت مامون رسید و در بسیاری از امور حکومت و مملکت طرف مشورت او قرار گرفت. او که در مدت‌ اندکی به جایگاه و منزلتی خاص نزد خلیفه نایل شده بود، پس از به قتل رسیدن علی بن عیسی بن ماهان و عبدالرحمان بن جبلة انباوی از فرماندهان لشکر امین به دست طاهر ذوالیمینین، به حکومت و امارت همدان تا دریای خزر و گرگان و خلیج فارس و سرحدات هند رسید. او بدین‌گونه هم ریاست وزیران و دیوان و هم فرماندهی لشکریان مامون را عهده‌دار بود و بدین‌سبب به ذوالریاستین شهرت یافت.

۴ - تالیفات



تالیفی به نام الاختیارات که در موضوع شناخت اوقات و ایام و نجوم بوده، از آثار اوست.

۵ - قتل



سرانجام مامون به دلیل زیرکی و شجاعت خاص و آوازه‌ای که فضل به دست آورده بود، نتوانست او را تحمل کند و چون حکومت و خلافت را در خطر دید، تصمیم به قتل وی گرفت و بدین‌منظور دایی خویش، غالب اسود را به همراه جمعی دیگر برای کشتن او به سرخس فرستاد و آنان وی را در ۶۰ سالگی به سال ۲۰۲ق در حمام سرخس به قتل رساندند.
[۲۴] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، ج۷، ص۱۰۱۴۸.


۶ - پانویس


 
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۱۴۹.    
۲. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۵۶۵.    
۳. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۳۳۶.    
۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۰، ص۹۹-۱۰۰.    
۵. ↑ شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۸۵.    
۶. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۳۳۷.    
۷. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۲۲۴.    
۸. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۱.    
۹. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۲۲۹-۲۳۱.    
۱۰. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۴۲۴.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۰، ص۱۰۰.    
۱۲. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۳۳۶.    
۱۳. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۱۱.    
۱۴. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۴۶.    
۱۵. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۴۷.    
۱۶. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۵۶۵.    
۱۷. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۳، ص۱۰.    
۱۸. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۲، ص۵.    
۱۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۲۶۴.    
۲۰. ↑ استرآبادی، محمد بن علی، منهج المقال، ج۴، ص۶۷.    
۲۱. ↑ عصفری، خلیفة بن خیاط، تاریخ خلیفة، ص۳۸۷.    
۲۲. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۵۳.    
۲۳. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۷۶.    
۲۴. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، ج۷، ص۱۰۱۴۸.
۲۵. ↑ حلی، حسن بن علی، رجال ابن داوود، ص۱۵۱.    


۷ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۱۰، برگرفته از مقاله «فضل سرخسی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.