زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

علی بن سالم والبی





ابوالحسن علی بن سالم والبی (م ۱۴۳ق)، از محدثان و مفسران قرن دوم هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوالحسن علی بن سالم بن مخارق والبی قرشی حمصی جزری، کنیه‌های دیگری مانند ابوطلحه و ابومحمد برای او ذکر شده است. وی از بردگان آزاد شده بنی‌هاشم بود. نیاکان او از جزیره بوده و به حمص،
[۲] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۳۰۲.
شهری در سوریه منتقل شدند. ابوالحسن از دانش افرادی مانند مجاهد، محمد بن زید و راشد بن سعد بهره گرفت. او فردی محدث و مفسر بود و ناسخ و منسوخ قرآن را از ابن عباس روایت کرده، ولی او را ندیده است. او شاگردانی مانند بدیل بن میسر، معمر، عبدالله بن سالم و داود بن ابی هند را تربیت نمود. او سفری به انبار داشت و نزد ابوالعباس سفاح (حکومت ۱۳۲-۱۳۶ق) حضور یافت. خطیب بغدادی احادیث او را صحیح، ولی خود او را دارای رای و نظر سوء دانسته است و به نقل از احمد بن حنبل می‌گوید که علی بن ابی طلحه‌ای که ثوری و حسن بن صالح از او روایت کرده‌اند، کوفی بوده و غیر از فرد مذکور است، ولی ابن حجر هر دو نفر را متحد دانسته است.
[۸] خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۷، ص۳۳۹.


۲ - تالیفات



از آثار او کتاب تفسیر القرآن و کتاب فی الوجوه و النظائر می‌باشد که مطالب این کتاب را از ابن عباس گرفته است.

۳ - وفات



وی سرانجام در سال ۱۴۳ق درگذشت. سال‌های ۱۲۰ و ۱۲۳ق تاریخ‌های دیگری‌اند که برای فوت او ذکر کرده‌اند.
[۱۴] غطفانی، یحیی بن معین، تاریخ، ج۱، ص۲۱۳.
[۲۰] دارقطنی، علی بن عمر، السنن، ج۳، ص۱۴۸.
[۲۱] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ج۲، ص۳۹.


۴ - پانویس


 
۱. ↑ مزی، یوسف بن عبدالرحمن، تهذیب الکمال، ج۲۰، ص۴۹۰.    
۲. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۲، ص۳۰۲.
۳. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۲۶-۴۲۷.    
۴. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۶، ص۲۸۱.    
۵. ↑ ابن حبان، محمد بن حبان، الثقات، ج۷، ص۲۱۱.    
۶. ↑ بخاری، محمد بن اسماعیل، التاریخ الکبیر، ج۶، ص۲۸۱.    
۷. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۲۷.    
۸. ↑ خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۷، ص۳۳۹.
۹. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۶۶۷.    
۱۰. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، کشف الظنون، ج۲، ص۲۰۰۱.    
۱۱. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۴۲۷.    
۱۲. ↑ عصفری، خلیفة بن خیاط، طبقات، ص۵۷۱.    
۱۳. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۶۶۷.    
۱۴. ↑ غطفانی، یحیی بن معین، تاریخ، ج۱، ص۲۱۳.
۱۵. ↑ ابن ابی حاتم رازی، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج۶، ص۱۹۱.    
۱۶. ↑ ابن سعد، محمد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۴۵۸.    
۱۷. ↑ دولابی، محمد بن احمد، الکنی والاسماء، ج۲، ص۶۸۶.    
۱۸. ↑ نویهض، عادل، معجم المفسرین، ج۱، ص۳۶۱.    
۱۹. ↑ عقیلی، محمد بن عمرو، الضعفاء الکبیر، ج۳، ص۲۳۴.    
۲۰. ↑ دارقطنی، علی بن عمر، السنن، ج۳، ص۱۴۸.
۲۱. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تقریب التهذیب، ج۲، ص۳۹.
۲۲. ↑ ابن منجویه، احمد بن علی، رجال صحیح مسلم، ج۲، ص۵۶.    
۲۳. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، موضح اوهام الجمع و التفریق، ج۱، ص۳۵۴.    
۲۴. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱، ص۱۸.    
۲۵. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۹، ص۲۲۶.    
۲۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، میزان الاعتدال، ج۳، ص۱۳۴.    
۲۷. ↑ فسوی، یعقوب بن سفیان، المعرفة و التاریخ، ج۳، ص۶۵.    


۵ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۵۶۱، برگرفته از مقاله «علی والبی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.