زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

علاءالدین ابوالحسن علی بن عبدالرحمن آل‌قدامه





علاءالدین ابوالحسن علی بن عبدالرحمن، از شخصیت‌های آلِ قُدامه، می‌باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ‌الاصل و حنبلی‌مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب‌ حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.


۱ - معرفی اجمالی



علاءالدین ابوالحسن علی بن عبدالرحمن بن محمد (۷۱۴-۷۹۴ق/۱۳۱۴-۱۳۹۲م).
وی از نیایش قاضی سلیمان و حجّار و یحیی بن سعد حدیث شنید و روایت کرد. شیخ شهاب بن حجی از او حدیث شنید.
علاءالدین شیخ دارالحدیث نفیسیّه بود.
[۱] ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّة فی تاریخ الصّالحیّه، ج۲، ص۳۸۹، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن طولون، محمد، الفوائد الجوهریّة فی تاریخ الصّالحیّه، ج۲، ص۳۸۹، به کوشش محمد احمد دهمان، دمشق، ۱۴۰۱ق.
۲. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الدّرر الکامنه، ج۴، ص۷۰، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۲-۱۳۹۶ق.    
۳. ↑ ابن عماد، عبدالحی، شذرات الذّهب، ج۸، ص۵۷۱، قاهره، ۱۳۵۱ق.    


۳ - منبع


دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.    


رده‌های این صفحه : آل قدامه




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.