زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

عبدالسلام بن سعید تنوخی






ابوسعید عبدالسلام بن سعید تنوخی (۱۶۰-۲۴۰ق)، مشهور به سحنون، از فقها و محدثان مالکی مذهب قرن سوم هجری قمری در مغرب بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوسعید عبدالسلام بن سعید بن حبیب تنوخی حمصی، مشهور به سحنون، تبار وی اهل حمص بودند. پدرش به همراه لشکریان حمص به مغرب رفت و ابوسعید در سال ۱۶۰ق یا ۱۶۱ق در آنجا متولد شد. او را به جهت دقت‌نظر و تیزبینی در مسائل، سحنون (پرنده‌ای زیرک و باهوش که در مغرب زندگی می‌کند) لقب دادند.

۲ - شخصیت علمی و اخلاقی



ابوسعید برای کسب علم و دانش به قیروان، مصر، تونس و حجاز سفر نمود و از بزرگان آنجا مانند ابوخارجه، ابن غانم، ابوداود طیالسی و دیگران بهره علمی برد. همچنین فقه را نزد ابن قاسم، ابن وهب و اشهب آموخت و در سال ۱۹۱ق به آفریقا مراجعت نمود. سحنون از فقها و محدثان مذهب مالکی و فردی پرهیزکار، زاهد، متواضع، مؤدب، دارای اخلاقی نیکو و مناعت طبع بود. سحنون در سال ۲۳۴ق قضاوت افریقیه را به‌عهده گرفت و تا پایان عمر بر این سمت باقی بود. کلام او در مغرب مورد قبول همگان بود و مذهب مالک در آن دیار به دست او انتشار یافت و گویند که هیچ‌یک از اصحاب مالک به‌اندازه وی، پیرو و مرید نداشت. کسانی نیز مانند بقی بن مخلد، وهب بن نافع (فقیه قرطبه) و یحیی بن عمر کنانی از او روایت کرده‌اند.
او کتابی به نام المدونة تالیف نمود که اهل قیروان از این کتاب بسیار بهره می‌بردند. سحنون در رجب سال ۲۴۰ق درگذشت.
[۹] ابن دباغ، عبدالرحمان بن محمد، معالم الایمان، ج۲، ص۷۷.
[۱۳] ذهبی، محمد بن احمد، دول الاسلام، ص۱۳۰.
[۱۵] وزیر، محمد بن محمد، الحلل السندسیه، ج۱، ص۲۲۶.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ دمیری، محمد بن موسی، حیاة الحیوان الکبری، ج۲، ص۲۴.    
۲. ↑ قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۴، ص۴۶.    
۳. ↑ شیرازی، ابراهیم بن علی، طبقات الفقهاء، ص۱۵۶.    
۴. ↑ قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۴، ص۵۵.    
۵. ↑ شیرازی، ابراهیم بن علی، طبقات الفقهاء، ص۱۵۶-۱۵۷.    
۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۲، ص۶۴.    
۷. ↑ شیرازی، ابراهیم بن علی، طبقات الفقهاء، ص۱۵۷.    
۸. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۰، ص۳۵۶.    
۹. ↑ ابن دباغ، عبدالرحمان بن محمد، معالم الایمان، ج۲، ص۷۷.
۱۰. ↑ ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهب، ج۲، ص۳۰.    
۱۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ص۱۷، ص۲۴۷-۲۴۹.    
۱۲. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۱۸۰.    
۱۳. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، دول الاسلام، ص۱۳۰.
۱۴. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، العبر، ج۱، ص۳۴۰.    
۱۵. ↑ وزیر، محمد بن محمد، الحلل السندسیه، ج۱، ص۲۲۶.
۱۶. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۵، ص۲۲۴.    
۱۷. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۳، ص۱۸۲.    
۱۸. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۸، ص۲۵۸.    
۱۹. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۳، ص۸.    
۲۰. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۵۶۹.    
۲۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۵.    


۴ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۴۴-۴۴۵، برگرفته از مقاله «عبدالسلام تنوخی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.