زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

عام و خاص





اصطلاح جامع مباحث مشترک و اختصاصی هر یک از عام و خاص را عام و خاص می‌گویند.


۱ - تعریف



عام، در لغت به معنای شامل شدن و فراگیری، و خاص، به معنای ویژه بودن و عدم فراگیری است.

۲ - پیشینه



درباره علت به وجود آمدن اصطلاح عام و خاص چنین گفته شده است:
۱ سیره عالمان اصولی این است که مباحث عام و مباحث خاص را زیر نام " عام و خاص" می‌آورند.
۲ وجود بحث‌های مشترک نیز علتی دیگر برای اخذ اصطلاح " عام و خاص" به شمار می‌آید.
۳ با اخذ این اصطلاح، می‌توان به بسیاری از اصطلاح‌ها، نظم منطقی بخشید؛ برای مثال، اصطلاح عام، خاص، عام و خاص مطلق، و عام و خاص من وجه را می‌توان به عنوان زیر مجموعه آن قرار داد و نظم منطقی میان مباحث آن‌ها برقرار نمود. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۴۴۰.    
[۶] زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۱۹۵.
[۷] محمدی، ابو الحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی ‌یا اصول فقه، ص۸۲.
[۱۰] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل دراصول فقه، ج۸، ص۸۸-۸۹.
[۱۱] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل دراصول فقه، ج۸، ص۱۰۳.


۳ - پانویس


 
۱. ↑ مشکینی، علی، تحریر المعالم فی اصول الفقه، ص۹۷.    
۲. ↑
۳. ↑ صاحب معالم، حسن بن زین الدین، معالم الدین و ملاذ المجتهدین، ص ۱۰۰.    
۴. ↑ علامه حلی، حسن بن یوسف، مبادی الوصول الی علم الاصول، ص۱۱۷.    
۵. ↑ میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمد حسن، قوانین الاصول، ج۱، ص۱۹۲.    
۶. ↑ زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۱۹۵.
۷. ↑ محمدی، ابو الحسن، مبانی استنباط حقوق اسلامی ‌یا اصول فقه، ص۸۲.
۸. ↑ شهید ثانی، زین الدین بن علی، تمهید القواعد، ص۱۴۷.    
۹. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص ۲۱۷.    
۱۰. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل دراصول فقه، ج۸، ص۸۸-۸۹.
۱۱. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل دراصول فقه، ج۸، ص۱۰۳.
۱۲. ↑ سبحانی، جعفر، الموجزفی اصول الفقه، ج۱،۲، ص۱۸۵.    
۱۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۱۷۲-۱۷۶.    


۴ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «عام و خاص».


رده‌های این صفحه : اصول فقه | عام و خاص | مباحث الفاظ




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.