زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

صفیه بنت احمد آل‌قدامه





صفیّه دختر احمد بن احمد، از شخصیت‌های آلِ قُدامه، می‌باشد؛ این خاندان، خاندانی فلسطینیُ‌الاصل و حنبلی مذهب که فقیهان، مُسندان، حافظان و قاضیان بسیاری از آن برخاستند و فعالیت علمی ــ دینی آنان در اندیشۀ اسلامی آن روزگار و گسترش مذهب حنبلی تأثیر بزرگی به جای نهاد.


۱ - معرفی اجمالی



صفیّه دختر احمد بن احمد بن عبیدالله بن محمد (۶۶۰-۷۴۱ق/۱۲۶۲-۱۳۴۱م)، همسر ابوالحسن علی بن العزّ شیخ ابن رافع.
وی از ابوالعباس احمد بن عبدالدائم و عمر بن محمد کرمانی حدیث شنید و روایت کرد.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ ابن رافع، تقی‌الّدین محمد، الوفیات، ج۱، ص۳۸۶-۳۸۷، به کوشش صالح مهدی عباس و بشار عواد معروف، بیروت، ۱۴۰۲ق.    
۲. ↑ ذهبی، شمس‌الدین محمد، العبر، ج۴، ص۱۲۳، به کوشش ابوهاجر محمد السعید بن بسیونی زغلول، بیروت، ۱۹۸۵م.    
۳. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الدّرر الکامنه، ج۲، ص۳۶۵، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۲-۱۳۹۶ق.    


۳ - منبع



دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل قدامه»، شماره۴۴۸.    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.