زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

سور سبع طوال





هفت سوره طولانی قرآن را سُوَر سبع طِوال گویند.


۱ - تقسیم بندی سوره‌های قرآن



دانشمندان علوم قرآنی بر اساس حدیثی از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم که فرموده است:«به جای تورات ، سبع طوال، و در عوض زبور ، مئین و به جای انجیل مثانی به من عطا شده است و با مفصّل امتیاز و برتری یافتم» سوره‌های قرآن را به چهار دسته بزرگ تقسیم کرده‌اند:
سور سبع طوال؛ سور مئین ؛ سور مثانی ؛ سور مفصل .

۲ - اسامی هفت سوره طولانی



«سبع طِوال» یا «سبع طُوَل» مجموع هفت سوره طولانی بقره ، آل عمران ، نساء ، مائده ، انعام ، اعراف و توبه است. برخی به جای توبه، سوره یونس و برخی سوره کهف را برشمرده‌اند. گروهی گفته‌اند: اول آن‌ها بقره و آخر آن‌ها سوره توبه است. طبق این سخن با افزوده شدن سوره «انفال» شماره سوره‌ها به هشت می‌رسد. در توجیه سخن آن‌ها گفته شده:این گروه معتقدند سوره انفال و توبه یک سوره هستند، زیرا هر دو در مغازی (نبرد‌های) رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم نازل شده‌اند.

۳ - علت نامگذاری



علت نامگذاری این سوره‌ها به «طوال» آن است که طولانی‌ترین سوره‌های قرآن را تشکیل می‌دهند.
[۳] رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۵۹۴.
[۶] جمعی از محققان، علوم القرآن عند المفسرین، ج۱، ص ۳۲۱-۳۲۲.


۴ - پانویس


 
۱. ↑ سخاوی، علی بن محمد، جمال القراء و کمال الاقراء، ج۱، ص۸۸.    
۲. ↑ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، ج۱، ص۲۴۴.    
۳. ↑ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۵۹۴.
۴. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۲۰.    
۵. ↑ زرقانی، محمد عبد العظیم، مناهل العرفان فی علوم القرآن، ج۱، ص۳۵۲.    
۶. ↑ جمعی از محققان، علوم القرآن عند المفسرین، ج۱، ص ۳۲۱-۳۲۲.


۵ - منبع


فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «سُوَر سبع طِوال».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.