زمان تقریبی مطالعه: 5 دقیقه
 

زاهر بن عمرو کندی





زاهِر بن عَمرو کندی یکی از شهدای کربلا است.


۱ - تحقیق در نام زاهر



برخى نام وى را زاهد و برخى دیگر ذاهر
[۲] عمادزاده، حسین، عاشورا چه روزیست؟، ج۱، ص ۲۵۴.
گفته‌ اند.

۲ - زاهر بن عمرو یا زاهر بن اسود



زاهِر بن عَمرو، از دوستان و یاران عَمرو بن حَمِق خُزاعِی و از شهیدان کربلا است.
[۴] حميد بن احمد، الحدائق الوردیة، ج۱، ص۱۰۴.
در برخی منابع آمده است که وی همان زاهر -بن عمرو یا اسود- اسْلَمی است که در بیعت شجره و جنگ خیبر حضور داشت و فرزندش «بحزاة» به واسطه او از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نقل روایت کرده است. در حالی که برخی دیگر، این دو شخصیت- یعنی زاهر و زاهر اسْلَمی- را جداگانه معرفی کرده‌ اند.
[۱۲] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۴، ص۴۰۲- ۴۰۴.
[۱۶] قهپائی، عنایةالله بن علی، مجمع الرجال، ج۴، ص۴۰۳- ۴۰۴.


۳ - مبارزه با معاویه



زاهر پهلوانی آزموده، شجاع و به محبت خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نامبردار بود. پس از شهادت امام علی علیه السلام، در کنار عمرو بن حمق، بر ضد حکومت ظالمانه معاویه و عامل دست ‌نشانده ‌اش، زیاد، به مبارزه برخاست. آن‌گاه که معاویه فرمان دستگیری و کشتن زاهر و عمرو را صادر کرد، هر دو از شهر متواری شدند و سر به کوه و بیابان نهادند. تا این ‌که عمرو بن حمق در مخفی ‌گاه خود مورد اصابت نیش مار قرار گرفت و سپس به وسیله مأموران حکومت دستگیر شد و به شهادت رسید. ولی زاهر همچنان زنده بود.

۴ - حضور در کربلا



زاهر در سال شصتم هجری در موسم حجّ به محضر امام حسین علیه السلام شرفیاب شد و همراه آن حضرت به کربلا آمد، و روز عاشورا، در حمله نخست افتخار شهادت یافت.

۵ - زیارتنامه زاهر



در زیارت منسوب به ناحیه مقدسه و زیارت رجبیه بر وی چنین درود فرستاده شده است: السَّلامُ عَلی زَاهِرٍ مَولَی‌ عَمْروِ بْنِ الْحمق.

۶ - نوادگان زاهر



محمد بن سنان، ابوجعفر زاهری (متوفی ۲۲۰ ق)، صحابی امام رضا علیه السلام و نویسنده کتاب‌ های الطرائف، الأظلّة، المکاسب و ...، از نوادگان همین «زاهر» است.

۷ - پانویس


 
۱. ↑ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۵، ص۷۲.    
۲. ↑ عمادزاده، حسین، عاشورا چه روزیست؟، ج۱، ص ۲۵۴.
۳. ↑ کوفی، فضیل، تسمیة من قتل مع الحسین علیه السلام، ج۱، ص۲۹.    
۴. ↑ حميد بن احمد، الحدائق الوردیة، ج۱، ص۱۰۴.
۵. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ج۱، ص۱۰۱.    
۶. ↑ ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۲۴۰.    
۷. ↑ ابن اثیر، ابوالحسن، اسدالغابة، ج۲، ص۱۹۲- ۱۹۳.    
۸. ↑ عسقلانی، ابن حجر، الاصابة فی تمییز الصحابة، ج۲، ص۴۵۱- ۴۵۲.    
۹. ↑ عسقلانی، ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۱۰، ص۴۵.    
۱۰. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح‌ المقال، ج۲۸، ص۳۰.    
۱۱. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲۸، ص۲۶.    
۱۲. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۴، ص۴۰۲- ۴۰۴.
۱۳. ↑ خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۲۲۱.    
۱۴. ↑ اردبیلی، محمدعلی، جامع الرواة، ج۱، ص۳۲۴.    
۱۵. ↑ حسینی تفرشی، مصطفی، نقد الرجال، ج۲، ص۲۵۱- ۲۵۲.    
۱۶. ↑ قهپائی، عنایةالله بن علی، مجمع الرجال، ج۴، ص۴۰۳- ۴۰۴.
۱۷. ↑ امین، محسن، اعیان الشیعة، ج۷، ص۴۱- ۴۲.    
۱۸. ↑ طوسی، محمد ین حسن، رجال الطوسی، ج۱، ص۱۰۱.    
۱۹. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ج۱، ص۳۹.    
۲۰. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲۸، ص۳۰.    
۲۱. ↑ سماوی، محمد بن طاهر، ابصارالعین، ج۱، ص۱۷۳.    
۲۲. ↑ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینة دمشق، ج۴۵، ص۵۰۲- ۵۰۳.    
۲۳. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۲۸، ص۳۰-۳۱.    
۲۴. ↑ سماوی، محمد بن طاهر، ابصارالعین، ج۱، ص۱۷۳.    
۲۵. ↑ ابن شهرآشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، ج۳، ص۲۶۰.    
۲۶. ↑ ابن طاووس، علی بن موسی، الاقبال بالاعمال الحسنه، ج۳، ص۷۹.    
۲۷. ↑ ابن طاووس، علی بن موسی، الاقبال بالاعمال الحسنه، ج۳، ص۳۴۶.    
۲۸. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۳۲۸.    


۸ - منبع



جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ج۱، ص۱۶۴- ۱۶۵.    







آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.