زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

تفسیر ابن فضال صغیر





تفسیر ابن فضال صغیر اثر علی بن حسن بن فضال، از مفسران امامیه و علمای فقه و حدیث و از اصحاب ائمه می‌باشد.


۱ - معرفی اجمالی



تفسیر ابن فضال صغیر اثر ابوالحسن علی (۲۰۶ - ب ۲۷۰ ق) فرزند حسن بن فضال کوفی معروف به ابن فضال صغیر، از مفسران امامیه و علمای فقه و حدیث و از اصحاب امام دهم و امام یازدهم (علیهماالسلام). مفسر و پدرش ابن فضال کبیر فطحی مذهب بودند. اجماع علمای رجالی بر این عقیده‌اند که ابن فضال کبیر از عقیده خود عدول کرد.

۲ - دیدگاه علما



نجاشی و شیخ طوسی پدر و پسر را توثیق می‌کنند.
علامه حلی در رجال خود می‌نویسد چنانچه ابن فضال صغیر هم از مذهب خود عدول نکرده باشد مـن او را تـوثـیـق کـرده و بر روایات وی اعتماد دارم اگر چه مذهب فاسد داشته باشد (فطحیه عـبـداللّه بـن امام جعفر الصادق را که هفتاد روز بعد از پدرش زنده بود امام می‌دانند و سیزده امامی‌اند).
مفسر از آن دسته از مفسران شیعه است که به تالیف یک تفسیر در علوم قرآن کریم اکتفا نکرده و دارای تفاسیر متعدد است.
نـجاشی در رجال خود بیش از چهل عنوان از مؤلفات او را ضبط کرده و از جمله آنها کتاب تفسیر قرآن و کتاب التنزیل من القرآن و التحریف است.

۳ - ویژگی تفسیر



تـفسیرهای مفسر به همان شیوه روائی است که در قرن سوم رواج داشت و احادیث و روایات را از ائمه اطهار (علیهم‌السّلام) در تفسیر آیات قرآن کریم نقل می‌کرده است. در کتب معتبر شیعه و تفاسیر مفسران امامیه روایات او بسیار است.
از جـمـلـه در تفسیر فرات الکوفی که به چاپ رسیده است و تفسیر کنز العرفان ملا محمدصالح برغانی و دیگر تفاسیر چاپی و خطی و همچنین از تفسیر او در کتاب التوحید نیز چاپ گردیده است.
داوودی در طبقات المفسرین خویش وی را از مفسرین شیعه یاد کرده و کتاب فضائل القرآن را از تفاسیر وی ضبط کرده است.
[۴] صدر، سیدحسن، تاسیس الشیعة، ص۳۳۵.
[۱۱] شیخ طوسی، محمدبن حسن، رجال کشی، ص۴۴۵.
[۱۹] شفیعی، محمد، مفسران شیعه، ص۷۱.
[۲۰] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، مصفی المقال فی مصنفی علم الرجال، ص۲۷۴.


۴ - پانویس


 
۱. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، الاستبصار، ج۱، ص۱۴۶.    
۲. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، الاستبصار، ج۲، ص۷.    
۳. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، الاستبصار، ج۴، ص۱۶۸.    
۴. ↑ صدر، سیدحسن، تاسیس الشیعة، ص۳۳۵.
۵. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، تهذیب الاحکام، ج۴، ص۷.    
۶. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، تهذیب الاحکام، ج۴، ص۹.    
۷. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، تهذیب الاحکام، ج۴، ص۳۲۲.    
۸. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج۴، ص۲۴۵.    
۹. ↑ ابن داود، حسن بن علی، رجال، ص۲۶۱.    
۱۰. ↑ علامه حلی، حسن بن یوسف، رجال، ص۱۷۷.    
۱۱. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، رجال کشی، ص۴۴۵.
۱۲. ↑ نجاشی، احمدبن علی، رجال نجاشی، ج۱، ص۲۵۷.    
۱۳. ↑ داودی، محمدبن علی، طبقات المفسرین، ج۱، ص۴۰۳.    
۱۴. ↑ شیخ طوسی، محمدبن حسن، الفهرست، ص۱۵۶.    
۱۵. ↑ شیخ صدوق، محمدبن علی، عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۲۳۱.    
۱۶. ↑ شیخ صدوق، محمدبن علی، عیون اخبار الرضا، ج۱، ص۲۶۱.    
۱۷. ↑ ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، ص۲۶۱.    
۱۸. ↑ ابن شهرآشوب، محمدبن علی، معالم العلماء، ص۱۰۰.    
۱۹. ↑ شفیعی، محمد، مفسران شیعه، ص۷۱.
۲۰. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، مصفی المقال فی مصنفی علم الرجال، ص۲۷۴.


۵ - منبع


سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «تفاسیر قرن سوم»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۵/۳/۲۰.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.