تغیر مسیر یافته از - اهرن بن اعین القس
زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

اهرن قسّ





اهرن (اهرون) قسّ (زنده در اوایل قرن اول هجری)، از یهودیانی بوده که در جمیع علوم خصوصاً در علم طب مهارت کامل داشته و از دولتیان در زمان خسرو پرویز در ایران بوده است.


۱ - معرفی اجمالی



اهرن قسّ را اهرون نیز خوانده‌اند. او که بر آیین یهود بود، در جمیع علوم خصوصاً در علم طب مهارتی تمام داشت
[۲] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۳، ص۳۱۴۷.
و در زمان خود از شهرت خاصی برخوردار بود.
در زمان خسرو پرویز در ایران زندگی می‌کرد و از دولتیان به شمار می‌رفت.

۲ - آثار



اهرن تالیفی به نام کتاب الکنّاش دارد.
[۵] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۳۱، ص۳۱۴۷.
این کتاب قدیمی‌ترین اثر در موضوع پزشکی است
[۶] ابن‌صاعد اندلسی، صاعد بن احمد، التعریف بطبقات الامم، ص۲۷۶.
که به زبان سریانی نوشته شده و ماسرجیس آن را برای عمر بن عبدالعزیز (خلافت ۹۹-۱۰۱ هـ) به زبان عربی ترجمه کرد.
[۸] ابن‌صاعد اندلسی، صاعد بن احمد، التعریف بطبقات الامم، ص۲۷۶.

این کتاب حاوی سی مقاله بوده که ما سرجیس دو مقاله دیگر به آن اضافه نمود.

۳ - تاریخ وفات



تاریخ دقیق فوت اهرن به دست نیامد، ولی در ابتدای قرن اول می‌زیسته است.

۴ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۲] قفطی، علی بن يوسف، تاریخ الحکماء، ص۸۰.
[۱۳] قفطی، علی بن يوسف، تاریخ الحکماء، ص۳۲۴.
[۱۴] شمس‌الدین سامی فراشری، قاموس الاعلام، ج۲، ص۱۱۱.
[۱۵] براون، ادواردگرانویل، تاریخ طب اسلامی، ص۹۰.
[۱۶] سيريل الگود، تاریخ پزشکی ایران، ص۱۵۰.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ ابن‌عبری، غریغوریوس بن هارون، تاریخ مختصر الدول، ص۹۲.    
۲. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۳، ص۳۱۴۷.
۳. ↑ ابن‌عبری، غریغوریوس بن هارون، تاریخ مختصر الدول، ص۹۲.    
۴. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۵۸.    
۵. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۳۱، ص۳۱۴۷.
۶. ↑ ابن‌صاعد اندلسی، صاعد بن احمد، التعریف بطبقات الامم، ص۲۷۶.
۷. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۵۸.    
۸. ↑ ابن‌صاعد اندلسی، صاعد بن احمد، التعریف بطبقات الامم، ص۲۷۶.
۹. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۵۸.    
۱۰. ↑ ابن‌ابی‌اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء، ص۱۵۸.    
۱۱. ↑ ابن‌عبری، غریغوریوس بن هارون، تاریخ مختصر الدول، ص۹۲.    
۱۲. ↑ قفطی، علی بن يوسف، تاریخ الحکماء، ص۸۰.
۱۳. ↑ قفطی، علی بن يوسف، تاریخ الحکماء، ص۳۲۴.
۱۴. ↑ شمس‌الدین سامی فراشری، قاموس الاعلام، ج۲، ص۱۱۱.
۱۵. ↑ براون، ادواردگرانویل، تاریخ طب اسلامی، ص۹۰.
۱۶. ↑ سيريل الگود، تاریخ پزشکی ایران، ص۱۵۰.


۶ - منبع



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۱۹۴، برگرفته از مقاله «اهرن قسّ».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.