زمان تقریبی مطالعه: 6 دقیقه
 

ابوعلی بصیر





ابوعلی فضل بن جعفر بن فضل انباری (پیش از ۱۶۰ ـ پس از ۲۵۲ق)، معروف به ابوعلی بصیر،شاعری بلیغ، فصیح، حاضرجواب و نویسنده‌ای چیره‌دست بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعلی فضل بن جعفر بن فضل بن یونس انباری نخعی کوفی، معروف به ابوعلی بصیر، نیاکان وی ایرانی و از مردم انبار بودند، سپس به کوفه رفته و در میان قبیله یمنی نخع ساکن شدند و نسبت «ولاء» با آنان برقرار ساختند. ولادت فضل پیش از سال ۱۶۰ق و احتمالا در کوفه بود
[۲] مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۶، ص۳۰-۳۱.
و همان‌جا رشد کرد.
[۳] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۴، ص۱۰۰.
در خردسالی پدر را از دست داد و از همان دوران به شعر روی آورد.
[۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱۳، ص۱۸۰-۱۸۱.
در محفل ادیبان، نحویان، زبان‌شناسان و مجالس درس آنان که البته در کوفه آن روزگار فراوان بود، دانش آموخت. ابوعلی علاوه بر اینکه شاعری بلیغ، فصیح و حاضرجواب بود، نویسنده‌ای چیره‌دست به‌شمار می‌رفت و دارای نامه‌ها و مکاتبات بسیاری بوده که مشهور است.
[۶] عباسی، عبدالله بن معتز، طبقات الشعراء، ص۳۹۷-۳۹۸.


۲ - مدح خلفای عباسی



وی به سال ۲۲۱ق شهر سامرا را برای زندگی برگزید و در آنجا معتصم عباسی (خلافت ۲۱۸-۲۲۷ق) و خلفای پس از او، صاحب منصبان و امیران لشکری را مدح گفت. همچنین درباره به خلافت رسیدن معتز عباسی (خلافت ۲۵۱-۲۵۵ق) اشعاری سرود.
[۸] مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب، ج۴، ص۱۶۹.


۳ - هجو و هزل‌گویی



وی با شاعر معروف، ابوالعیناء محمد بن قاسم بن خلاء به هجو کردن یکدیگر پرداخته و نامه‌نگاری‌های جالبی که در آنها اشعاری نیز به کار رفته، داشته‌اند. ابوعلی عضو گروهی بود که به هزل‌گویی و هرزه درآیی شهرت داشتند، چنان که گفته‌اند: در عیاشی و هرزگی از هیچ‌کس و هیچ چیز پروا نداشت و گاه در می‌گساری چنان زیاده‌روی می‌کرد که اختیار از کف می‌داد.
[۱۱] مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۶، ص۳۰-۳۱.


۴ - اعتقادات



او با اینکه نابینا و به عباسیان وابسته بود، گرایش‌های شیعی نیز از خود نشان می‌داد و به شفاعت اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) و اصل تبری و تولی ایمان داشت.

۵ - تالیفات



از وی دو اثر به نام‌های کتاب رسائل و دیوان شعر بر جای مانده است. به نوشته ابن ندیم، دیوان شعر او دارای پنجاه برگ بوده است.

۶ - وفات



بصیر‌ اندکی قبل از مرگ، عقلش را به‌خاطر مرض سوداء از دست داد و در سال ۲۵۱ق یا پس از آن در سامرا درگذشت. برخی متاخران تاریخ وفاتش را در سال ۲۵۵ یا پس از سال ۲۵۸ق ذکر کرده‌اند.
[۱۸] مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۶، ص۲۹.
[۲۵] جمعی از نویسندگان، دائرة المعارف الاسلامیه، ج۳، ص۶۷۴.
[۳۲] ابن قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، عیون الاخبار، ج۲، ص۳۶.


۷ - پانویس


 
۱. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۲۲۶.    
۲. ↑ مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۶، ص۳۰-۳۱.
۳. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۴، ص۱۰۰.
۴. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱۳، ص۱۸۰-۱۸۱.
۵. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۵۵.    
۶. ↑ عباسی، عبدالله بن معتز، طبقات الشعراء، ص۳۹۷-۳۹۸.
۷. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۲۲۶.    
۸. ↑ مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب، ج۴، ص۱۶۹.
۹. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۲۲۶.    
۱۰. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۵۵.    
۱۱. ↑ مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۶، ص۳۰-۳۱.
۱۲. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۴، ص۴۳۸.    
۱۳. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۵۵.    
۱۴. ↑ ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۲۰۲.    
۱۵. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، نکت الهمیان، ص۲۱۰.    
۱۶. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۲۲۶.    
۱۷. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۱۴۷.    
۱۸. ↑ مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۶، ص۲۹.
۱۹. ↑ ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۱۵۲.    
۲۰. ↑ بکری‌ اندلسی، عبدالله بن عبدالعزیز، سمط اللآلی، ص۲۷۶.    
۲۱. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۰، ص۳۸۸.    
۲۲. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۲۳، ص۲۹.    
۲۳. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، الموشح، ص۳۵۳.    
۲۴. ↑ نویری، احمد بن عبدالوهاب، نهایة الارب، ج۳، ص۹۳.    
۲۵. ↑ جمعی از نویسندگان، دائرة المعارف الاسلامیه، ج۳، ص۶۷۴.
۲۶. ↑ قلقشندی، احمد بن علی، صبح الاعشی، ج۹، ص۱۶۷.    
۲۷. ↑ قلقشندی، احمد بن علی، صبح الاعشی، ج۹، ص۲۱۷.    
۲۸. ↑ ثعالبی، عبدالملک بن محمد، التمثیل المحاضرة، ص۹۱.    
۲۹. ↑ یغموری، یوسف بن احمد، نور القبس، ص۸۱.    
۳۰. ↑ یغموری، یوسف بن احمد، نور القبس، ص۱۱۸.    
۳۱. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۴۳.    
۳۲. ↑ ابن قتیبه دینوری، عبدالله بن مسلم، عیون الاخبار، ج۲، ص۳۶.
۳۳. ↑ قالی، اسماعیل بن قاسم، الامالی، ج۱، ص۸۵.    
۳۴. ↑ زمخشری، محمود بن عمر، ربیع الابرار، ج۵، ص۴۰.    
۳۵. ↑ حصری قیروانی، ابراهیم بن علی، زهر الاداب، ج۲، ص۳۷۴.    


۸ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۰۶، برگرفته از مقاله «فضل انباری».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.