زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

ابوسلمه سلاّم ابرش





ابوسلمه سلاّم ابرش (زنده در ۲۰۷ هـ)، از خدمتگذاران در دربار هارون الرشید بود. ابوسلمه صاحب‌نظر در فن ترجمه زبان‌های غیرعربی به عربی و صناعت طب بوده و سمت‌هایی از جمله سرپرستی و تولیت باغات‌ هارون الرشید و مسئولیت حفظ و نگهداری خزاین و اموال طاهر بن حسین ذوالیمینین را عهده‌دار بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوسلمه سلاّم ابرش، در ایام حکومت برامکه
[۲] صفا، ذبیح‌الله، تاریخ علوم عقلی، ص۹۰.
و دوران خلافت‌ هارون الرشید (۱۷۰-۱۹۳ هـ) می‌زیست و در دربار وی به خدمت اشتغال داشت و از مترجمان زبان‌های غیرعربی به عربی بوده که در این فن شاگرد اسحاق بن حماد، از نویسندگان مشهور دربار منصور عباسی (خلافت ۱۳۶-۱۵۸ هـ) و مهدی عباسی (خلافت ۱۵۸-۱۶۹ هـ) بود.
طبق نقل عیون الانباء، در صناعت طب نیز صاحب نظر بوده و کتاب‌هایی را از زبان یونانی به زبان سریانی و عربی ترجمه کرده است که با ترجمه حنین بن اسحاق برابری می‌کند.
فردی به نام عباس بن فضل از وی روایت و مطالبی را نقل کرده است.

۲ - سمت‌ها



ابوسلمه زمانی هم زندانبان بود و با ثمامة بن اشرس معتزلی در زندان حکایاتی دارد.
[۸] مصری، احمد امین، ضحی الاسلام، ج۳، ص۱۵۳.
زمانی نیز سرپرستی و تولیت باغات‌ هارون الرشید را در مناطق مرزی و شامات بر عهده داشت و هنگامی که طاهر بن حسین ذوالیمینین به سال ۲۰۷ هـ درگذشت، سلاّم مسئولیت حفظ و نگهداری خزاین و اموال وی را برعهده گرفت. اما سرانجام مورد بی‌مهری و غضب‌ هارون الرشید قرار گرفت و خلیفه او را حبس و اموالش را مصادره نمود.

۳ - آثار



از جمله ترجمه‌های معروف ابوسلمه، کتاب السماع الطبیعی ارسطو می‌باشد که به عربی ترجمه شده است.

۴ - تاریخ وفات



تاریخ وفات ابوسلمه مشخص نیست، ولی آنچه مسلّم است به سال ۲۰۷ هـ در قید حیات بوده است.

۵ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۷] جهشیاری، محمد بن عبدوس، الوزراء و الکتّاب، ص۲۳۴ و ۲۳۵.
[۱۸] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۸، ص۱۲۸۹.
[۱۹] تفضلی، آذر و فضائلی، مهین، فرهنگ بزرگان، ص۲۴.


۶ - پانویس


 
۱. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۰۲.    
۲. ↑ صفا، ذبیح‌الله، تاریخ علوم عقلی، ص۹۰.
۳. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۲۹۹.    
۴. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۸.    
۵. ↑ ابن‌ابی‌اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء، ص۲۴۱.    
۶. ↑ ابن‌ابی‌اصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء، ص۲۸۰.    
۷. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۶۳.    
۸. ↑ مصری، احمد امین، ضحی الاسلام، ج۳، ص۱۵۳.
۹. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۲۳۳.    
۱۰. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۳۵۳.    
۱۱. ↑ ابن‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۵۳۱.    
۱۲. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ج۸، ص۲۳۳.    
۱۳. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۳۰۲.    
۱۴. ↑ ابن‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۵۳۱.    
۱۵. ↑ نویری، احمد بن عبدالوهاب، نهایة الارب، ج۲۲، ص۲۷۸.    
۱۶. ↑ ابن‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۱۱۸.    
۱۷. ↑ جهشیاری، محمد بن عبدوس، الوزراء و الکتّاب، ص۲۳۴ و ۲۳۵.
۱۸. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه دهخدا، ج۸، ص۱۲۸۹.
۱۹. ↑ تفضلی، آذر و فضائلی، مهین، فرهنگ بزرگان، ص۲۴.


۷ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۷۱، برگرفته از مقاله «ابوسلمه سلاّم ابرش».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.