زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابن رویده





ابوعبدالله محمد بن جعفر اهوازی، معروف به ابن رویده، از راویان قرن سوم هجری قمری بود.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعبدالله محمد بن جعفر بن عنبسه اهوازی حدّاد، ابن رویده، نجاشی به‌طور جداگانه از او و فرزندش علی نام می‌برد و شهرت آن دو را «ابن رویده»، و محمد را مختلط الامر از موالی بنی‌هاشم می‌داند. علامه حلی این کلمه را «ابن ریذویه» ضبط کرده و نام پدر و پسر را در زمره ضعفا آورده است. در منابع روایی شیعه از علی بن محمد بن جعفر بن احمد بن عنبسه به عنوان «مولای رشید» نام برده شده و نجاشی می‌گوید که علی از دارم بن قبیصه که صحابی امام رضا (علیه‌السّلام) بوده، روایت دارد، بنابراین پدرش محمد را باید از رجال قرن دوم و سوم به‌شمار آورد. محمد کتاب‌های الخصال و الکمال را از خود بر جای گذاشت که کتاب دوم در خصوص آداب و اخلاق است.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۷۶.    
۲. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۳۶۸.    
۳. ↑ علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص۴۰۳.    
۴. ↑ شیخ صدوق، الخصال، ج۲، ص۳۸۷.    
۵. ↑ شیخ صدوق، الخصال، ج۲، ص۳۹۴.    
۶. ↑ طبری، محمد بن جریر، دلائل الامامه، ص۱۴۸.    
۷. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۱۶۲.    
۸. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ص۳۷۶.    
۹. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۹، ص۱۶۸.    
۱۰. ↑ خوئی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۶، ص۱۷۰.    
۱۱. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۷، ص۱۶۲.    


۳ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۶۳، برگرفته از مقاله «محمد اهوازی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.