فارش

از دانشنامه‌ی اسلامی


«فارش» صفت فعلى الهی، اسم فاعل از «فرش، یفرش، فرشاً» است. فرشاً به معناى گسترانیدن و توسعه دادن است و در قرآن کریم دو بار در مورد زمین بکار رفته است.

  • «الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا ...». (سوره بقره/ ۲۲)
  • «وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا ...». (سوره ذاریات/ ۴۸)

پانویس

  1. اسما و صفات الهى فقط در قرآن، ج۲، ص۱۰۵۵.

منابع

  • فرهنگ قرآن، جلد ۲۱، صفحه ۵۰۰.