توشی

این روستا در دهستان توتکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است. مردمان این روستا از نژاد تالش هستند که در روزگار رضا شاه پهلوی از منطقه ماسال به این منطقه کوچانده شده اند اما اینک به زبان دیلمی صحیت می کنند. خانواده های اصیل و‌معروف این روستا: عزتی .مصلحت حسینی، نوذر حسینی،آقاجانی، پرهیزگار

، زلفعلی پور، صفری، تبرزن، عینی پور، احمدپور، کوه رو، حکیم پور، نظری، فتحعلی پور، یکتایی و گل پور از جمله خانواده هایی هستند که از روزگار گذشته در این روستا زندگی می کنند. آنها در گذشته به صورت ییلاق- قشلاق، بین این روستا و نواحی کوهستانی دیلمان زندگی می کردند.

پوشش گیاهی

روستای توشی بسیار زیباست و از پوشش گیاهی متنوع و جنگلی برخوردار است. راش، ممرز، توی، کوهول، توسکا و... از درختان خودروی این روستا به شمار می روند. درخت شمشاد به وفور در این روستا دیده می شد که اینک به علت آفتی ناشناخته از روستا ریشه کن شده است.

معنی لغوی توشی

در زبان پهلوی «توشت» به معنای دنج و آرام و ساکت است و این کلمه از آن برداشته شده است.

• «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.